افشین چاوشی ، بازیکن سپیدرود: ما گیلک ها با اختلافمان مضحکه شده ایم / یک کشور منتظر داربی گیلان و تماشای اختلاف ما است

افشین چاوشی






مجله ناجه: افشین چاوشی زاده رشت است و سال ها در تیم های پگاه ، سپیدرود ، داماش و ملوان بازی کرده. با او که اکنون مهاجم سپیدرود رشت است درباره رابطه فوتبالی و اجتماعی رشت و انزلی گفت و گو کردیم.
س- شما به عنوان یک رشتی در ملوان بندرانزلی بازی کردید. برخورد مردم انزلی با شما به عنوان یک رشتی چگونه بود؟
ج- من به عنوان بازیکن سرباز به ملوان رفتم و در تمام مدتی که در این تیم بود هیچ برخورد بدی نه از سوی بازیکنان و نه از سوی هواداران و مردم انزلی ندیدم. اتفاقا خیلی هم با من خوب بودند. در رشت هم وقتی پژمان نوری در پگاه بازی می کرد رشتی ها عاشقش بودند. سال های سال است که تیم های رشت و انزلی با همدیگر تبادل بازیکن دارند و بازیکنانشان هیچ مشکلی ندارند. من خودم وقتی در انزلی بازی می کردم بازی در این تیم را دوست داشتم و تماشاگران هم به من همواره لطف داشتند. اصلا بحث رشت و انزلی بین ما مطرح نبود.

س- پس این مشکلی که روی سکوها وجود دارد و بعضا به سطح جامعه هم کشیده می شود ناشی از چیست؟
ج- از قدیم بین مردم این دو شهر روابط گسترده ای بوده است. آن کری های فوتبالی که بعضا به رفتارهای زشتی هم می انجامد از قدیم وجود داشته که بیشتر روی سکوها بوده تا بین بازیکنان. به نظر من وقتی روی سکوها شعارهایی داده می شود که غیراخلاقی است موجب بعضی از عکس العمل ها در بین بازیکنان می شود وگرنه باور کند ما بازیکنان رشت و انزلی باهم مشکلی نداریم.

س- منظورتان از عکس العمل ، رفتار مازیار زارع است که در یک برنامه تلویزیونی گفت خوشحال نمی شود که داماش در لیگ برتر بماند؟
ج- آن واکنش مازیار هم به خاطر شعارهایی بود که هواداران داماش علیه اش سر دادند. خب بعضی ها جنبه بالایی دارند و سکوت می کنند و بعضی ها هم اینطوری واکنش نشان می دهند. خب سخت است جای مازیار قرار گرفتن و شنیدن آن شعارهای توهین آمیز در آن شرایط روحی بد. من به شخصه وقتی بازی می کنم اصلا هوش و حواسم به سکوها نیست اما انسان ها باهمدیگر فرق دارند و هرکس آستانه تحملی دارد. من نه رفتار تماشاگران را تایید می کنم و نه واکنش مازیار را.

س- این رفتارهای خصومت آمیز اخیرا زیادتر هم شده. دلیلش چیست؟
ج- قبول دارم که خیلی بدتر شده. اصلا نباید به این سمت کشیده می شدیم. وقتی وضعیت استان گیلان را با تبریز و اصفهان و مشهد مقایسه می کنم غصه می خورم. چرا تبریز باید الان سه تیم در لیگ برتر داشته باشد و گیلان هیچ سهمیه ای نداشته باشد. ماشین سازی رقیب تراکتورسازی است اما اگر با تیم های دیگر بازی داشته باشد کل تبریز از آن حمایت می کند. هواداران این دو تیم شاید از هم جدا باشند اما خصومتی بینشان وجود ندارد. یا در خوزستان با آنکه استقلال و فولاد به لحاظ سنتی و فرهنگ فوتبالی آبی – قرمز دو رقیب دیرینه و حیثیتی هستند چنین خصومتی که بعضا در ورزشگاه های گیلان دیده می شوند را از خودشان نشان نمی دهند. اتفاقا از همدیگر حمایت هم می کنند. اما اینجا خیلی ها دوست دارند که سپیدرود صعود نکند یا خیلی ها کاری می کنند که سقوط داماش تسریع یابد. در شهرهای دیگر ایران هم بین تیم های همشهری و هم استانی حساسیت و رقابت وجود دارد اما مثل اینجا فحش و ناسزا و بدبیراه درکار نیست.

س- به نکته خوبی اشاره کردید. وقتی از بازیکن استقلال خوزستان پرسیدند که چه احساسی داری که بعد از قهرمانی تیمت در لیگ برتر صنعت نفت آبادان هم به لیگ برتر صعود کرد با آنکه همه می دانیم چه رقابت و حساسیتی بین اهواز و آبادان است این بازیکن گفت خیلی خوشحال است که خوزستان از سال بعد سه تیم در لیگ برتر دارد. اما در گیلان کمتر چنین همدلی ای دیدیم.
ج- بله. خود آبادانی ها با اهوازی های کری های وحشتناکی دارند اما بازهم به اندازه رشت و انزلی نیست و در مقابل دیگران کاملا از هم حمایت می کنند. ما گیلانی ها هم باید پشت همدیگر باشیم. ما چرا نباید تیم لیگ برتری داشته باشیم. دلیلش این است که هوای همدیگر را نداریم. ضرر این اختلافات را هم خودمان پرداخته ایم و همچنان هم می دهیم.

س-چه کار باید بکنیم که این رفتار خصومت آمیز اصلاح شود؟
ج- باید فرهنگ سازی کنیم. مثلا من به عنوان بازیکن در برنامه تلویزیون گفته ام و بازهم باید بگویم که تماشاچی باید بعضی از مسایل را رعایت کند. باید به جامعه القا کنیم که اگرچه بین تیم های رشت و انزلی همواره رقابت وجود داشته و کری فوتبالی هم خوب است و هیجانات ورزشی هم باید وجود داشته باشد اما نباید فحش و ناسزا و خصومت های بین شهری قاطی آن شود. این رفتار بدور از فرهنگ بالای ما گیلک هاست.

س- الان بین شما و مثلا مازیار زارع یا دیگر بازیکنان ملوان هیچ اختلافی نیست؟
ج- چرا باید باشد. الان هم ما همدیگر را ببینیم روبوسی می کنیم. من وقتی در تیم های رشتی بازی کردم و به انزلی رفتم فحش زیاد خوردم. اما از انزلی چی ها دلگیر نیستم. من اگر عاشق گیلان و گیلک ها هستم باید کمک کنم که این رفتارها تمام شوند نه اینکه به آن دامن بزنم. چون اعتقاد دارم که این رفتارها به ضرر فوتبال گیلان تمام می شود. وقتی می گویم فوتبال گیلان هم ملوان را شامل می شود و هم سپیدرود و داماش را. خود مردمی که به همدیگر فحش می دهند و در کوچه و محله علیه مردم شهر مقابل حرف می زنند از این اختلاف بی دلیل ضرر می کنند.

س- آیا بازیکنان می توانند رفتار تماشاگران را اصلاح کنند؟
ج- نگاه کنید ، کری فوتبالی خوب است اما باید از همین الان فرهنگ سازی کنیم که نزاع های بین شهری جای کری فوتبالی را نگیرد. باید به جوانان مان یاد بدهیم. از من بازیکن گرفته تا مسولین و رسانه ها باید نشان دهند که ملوان و داماش و سپیدرود نمایندگان گیلان هستند و مردم بفهمند که ما بازیکنان و ورزشکاران باهمدیگر دوست هستیم و در کلیت یکی هستیم و برای هویت استانمان می جنگیم و بازی می کنیم. من به عنوان یک ورزشکار گیلانی واقعا متاسفم که رابطه رشت و انزلی سوژه رسانه ها و مردمان شهرهای دیگر شده است. برنامه 90 و برنامه های ورزشی دیگر لحظه شماری می کنند که دربی گیلان اتفاق بیافتد و دوربین هایشان را به ورزشگاه بیاورند و به ایران نشان دهند که بین گیلک ها چه اختلافی ایجاد شده است. خیلی ها دوست دارند دعوای ما گیلک ها را ببینند. ما مضحکه ایران شده ایم. مقصرش هم خودمان هستیم. با آن شعارها و فحش ها و اختلافات خودمان را شهره خاص و عام کرده ایم.