خوراک در گیلان ، استعداد نهفته جذب گردشگران داخلی و خارجی

رضا شرافت پیما *







اگر مدعی شویم استان گیلان در بحث خوراک و تنوع غذایی رقیبی در جهان نمی شناسد سخنی پربیراه نیست چرا که جغرافیای طبیعی کم نظیر و قرابت کوه و دریا با واسطه جنگل های سرسبز توصیف بهشتی را به ذهن همگان متبادر می کند که در کتب آسمانی به زمینیان بشارت داده شده است. خاص بودن خوراک های گیلان را می توان به دلایل ذیل مربوط دانست که هر کدام از آن ها به تنهایی قابلیت بحث و بررسی دارد.
1-دسترسی به مواد اولیه با کیفیت و مرغوب برپایه طبیعت بدون حمایت های مصنوعی
2- دقت و ظرافت و توجه ذاتی پزندگان خانگی با عنایت به جایگاه خوراک در فرهنگ گیلان زمین
3- انطباق با ذایقه عموم مردم و میهمانان به دلیل معتدل بودن طعم ها
4- دلچسب بودن صرف غذا در محیط با طبیعت زیبا و آب و هوای مطلوب در اغلب فصول سال
5- تنوع بالا در شاکله و ساختار فیزیکی و طعم های گوناگون به طرزی که برای هر ذایقه این قابلیت تامین نظر وجود دارد برای نمونه:
- غذاهای برپایه سبزیجات طبیعی و خودرو و باغی
- تنوع پروتین های گوشتی سه گانه ماکیان و پرندگان مهاجر ، ماهی ها و آبزیان ، چهارپایان و احشام به مدد شرایط زیست محیطی و جغرافیایی منطقه
- تهیه خوراکی های فصلی متناسب با شرایط دمایی محیط و محصولات تازه و ارگانیک همان فصل
- انتخاب خوراکی های متناسب با طبایع چندگانه تیپولوژی و سهولت هضم و گوارایی پس از سعی و خطای ساده برای هر فرد
- رعایت مصلحات غذایی گرم و سرد ، خشک و تر برای یک مجموعه خوراکی در هر وعده غذایی... و بسیاری موارد دیگر که از حوصله نگارش و خواننده دور است.
حال این سوال پیش می آید که چرا با چنین استعداد و پتانسیل بالایی پس از سال ها به شادمانی "ثبت شهر خلاق خوراک در یونسکو بسنده و دل خوش کرده ایم؟
به نظر می رسد این خطر وجود داشته باشد که تا حدود زیادی پشت حرکات نمادین و شعارگونه پنهان شده و از برداشتن قدم های تازه و اساسی باز مانده ایم.
*نویسنده کتاب خوراکی های سرزمین باران